Filosofie

Kafka und kein Ende


Kafka gaat uit van de allerindividueelste ervaringen en emoties:  hij vertrekt vanuit een drievoudige vervreemding. Hij is lid van de kleine maar invloedrijke Duits sprekende burgerij in een toenemend Tsjechisch wordend land:  binnen die Duitstalige burgerij lijdt hij  als Jood onder het antisemitisme van de niet-Joodse Duitsers én  Tsjechen; als schrijver in een oer-burgerlijk zakenmilieu voelt hij zich ook in zijn familie niet thuis.

Hij drukt dat echter op een zodanig waarachtige manier uit dat hij al een eeuw lang door mensen uit zowat alle culturen, ter wereld als een verwante aangevoeld wordt, zodat hij terecht als wellicht de meest universele auteur van de twintigste eeuw beschouwd mag worden.

Het artistieke anarchisme van Kafka stond volledig haaks op  de hiërarchische en bureaucratische wereld van het oude Oostenrijk-Hongarije, het sociale en politieke milieu milieu waarin hij zijn romans als Het Proces  en Het Slot geschreven heeft.  In een onttoverde en ontmenselijkte wereld is hij de romanticus gebleven die, net als Kaspar Hauser, nergens thuishoorde.  Behalve misschien in het “kleine messianisme” van de utopie, maar of dat nu om de werkelijkheid gaat of over een parabel weet hij zelf ook niet.

Begeleiding

Ludo Abicht, een filosoof, publicist en dichter

Locatie

Elcker-Ik (Grote Zaal)

CodeDatumsUrenPrijsInschrijven
FIL519

Vr 11/10/19

13:30-16:00

10 €Inschrijven



Terug naar overzicht